Znajdujesz się w dziale: Bajki / Do czytania / Lalusie. Opowiadania dla dziewczynek. Rozdział III

Lalusie. Opowiadania dla dziewczynek. Rozdział III

Zuzka była bałaganiarą. Lalusiom ten stan rzeczy bardzo odpowiadał. Bez przeszkód mogły poruszać się po mieszkaniu, a gdy zjawiali się Mama, Tata czy Zuzka, spokojnie udawać, że leżą na półce w łazience. I to nie dlatego, że przed chwilą próbowały uczesać się jedną ze szczotek do zębów, ale dlatego, że zostawiała je tam Zuzka.

Któregoś dnia dziewczynka wpadła do swojego pokoju, porwała z podłogi plecak, z półki wzięła kauczukową piłkę i pudełko kolorowej kredy, zakręciła się jak fryga, rzuciła coś szarego na biurko i wypadła z pokoju.

- To co dziś robimy? - spytała Różyczka i zeskoczyła z półki. - Może wyprawa do łazienki? Powąchamy mydła...

- Ja wybieram się do piwnicy - powiedziała Duża. - Słyszałam, że są tam bardzo ciekawe rzeczy. Jakieś takie urządzenia, które nie potrzebują prądu...

W tym momencie Pucka pisnęła przestraszona:

- Coś się rusza! Tam, na biurku! - Schowała się za doniczką z bluszczem.

- Pewnie Wera przyszła, albo Kleofas się obudził. Zasypia w najróżniejszych miejscach - mruknęła Żabka i ruszyła za Dużą, która już wychodziła z pokoju.

- To coś innego - szepnęła Różyczka i też schowała się za doniczką. - Coś zupełnie innego. To coś jest duże i szare...

- Sprawdzę - westchnęła Duża. - A potem wybiorę się na wyprawę do piwnicy. Żabka, idziesz ze mną?

- Pewnie - przytaknęła Żabka. - Dziewczyny, a wy?

- My tu poczekamy - odezwała się szeptem Różyczka, a Pucka tylko kiwnęła głową, bo ze strachu nie mogła mówić.

- Pewnie, jakżeby inaczej - mruknęła Duża i podeszła do biurka. - Hej, hej, jest tam ktoś?

- Ja jestem. Ja... - zaszeptało coś na blacie.

- Aaa! - wrzasnęły przerażone Pucka i Różyczka. - Aaa! - I zrzuciły doniczkę na podłogę.

- Co robimy? - Duża szepnęła w popłochu do Żabki. - Uciekamy?

Zanim Żabka zdążyła odpowiedzieć, z biurka na podłogę spłynęło coś szarego, wielkiego, a nim przestraszyła się na dobre, usłyszała:

- Mam na imię Szaruch. Dzień dobry.

- Dzień dobry - powiedziały chórem Duża i Żabka.

- Wyglądasz jak ogromna chustka do nosa - pisnęła Różyczka, wychylając się zza doniczki. - Jestem Różyczka.

- Albo takie mniejsze prześcieradło - dodała Pucka.

- Jestem szalem - powiedział Szaruch. - Miałem iść z Zuzką na wycieczkę, ale o mnie zapomniała. I dobrze. - Ziewnął. - Jestem zmęczony. Wczoraj byłem w szkole, na angielskim, na zakupach... - Znowu ziewnął.

- Na zakupach?! - wrzasnęła uradowana Różyczka. - Oj, opowiedz, opowiedz... Mam tyle pytań...

- Rozmów o ciuchach nie przeżyję - szepnęła Duża do Żabki. - Idziemy do piwnicy.

- Ja z wami. - Szaruch musiał mieć dobry słuch. - Nie cierpię zakupów, nie cierpię rozmów o tym. Idziemy. Tylko szybko. Ta Różyczka zaraz tu będzie. Szykuje się do zjazdu po firance.