Znajdujesz się w dziale: Bajki / Do czytania / Lalusie. Opowiadania dla dziewczynek. Rozdział VIII

Lalusie. Opowiadania dla dziewczynek. Rozdział VIII

Lalusie smętnie siedziały na parapecie i smętnie machały sznureczkowymi nogami. Po niebie pędziły ciemne, postrzępione chmury, zanosiło się na deszcz, a przede wszystkim na skwaszone miny, bo lalusie zaplanowały na dziś wycieczkę do ogródka. Miały dojść aż do strumyka.

- Nie wiem, co będziemy robić w domu - narzekała Różyczka. - To znaczy wiem. Będziemy się nudzić.

- Oj, wcale nie musimy - powiedziała wcale radośnie Żabka. - Możemy urządzić sobie wspaniałą, cudowną.... no... eee.

- Karuzelę na żyrandolu? - podpowiedziała Pucka i zeskoczyła z parapetu.

- Zabawę w chowanego? - wtrąciła Duża i poszła w ślady Pucki. Za nią pozostałe lalusie.

- Myślałam raczej o czymś niezwykłym - westchnęła Różyczka. - W domu na pewno nie będzie niczego takiego.

- A co byś powiedziała na niezwykłą... morską kąpiel? - spytał naraz miś Kleofas. Leżał na stercie poduszek i drapał się po pękatym brzuszku.

Cztery lalusie, jak na zawołanie, zaczęły radośnie piszczeć. Kleofas westchnął, stoczył się na dywanik, przeciągnął się i wydreptał z pokoju.

- Idziemy za nim! - wrzasnęła Żabka. - Szybko! Szybciutko! Kleofas! Co tam robisz?

- Przecież muszę wszystko przygotować! - zawołał miś gdzieś z głębi domu. - Ludzi nie ma, wyszli z domu. Mamy spokój.

Lalusie odnalazły Kleofasa w przedpokoju. Toczył w stronę łazienki słoik z czymś białym.

- To sól - wyjaśnił zasapany. - Zapraszam do łazienki. Albo nie, jeszcze nie. Dziewczyny, przynieście z pokoju muszelki. Katarzyna Maria Dwojga Imion wie, gdzie są schowane.

Po chwili lalusie i Katarzyna Maria Dwojga Imion, z woreczkiem pełnym białych muszelek, pojawiły się w łazience.

- Jeszcze przyjdzie Julka. Tylko szuka kostiumu kąpielowego - wyjaśniła Duża. - O, cała wanna wody! - ucieszyła się.

- I to morskiej - Kleofas wskazał na pusty słoiczek. - Jeszcze tylko wrzucę do naszego morza muszelki i gumową kaczkę Zuzki...

- Nie ma fal - skrzywiła się Różyczka. - Co to za morze?

- Spokojne. Na razie - odparł Kleofas. - Gdy zaczniemy wszyscy pływać, to będą fale aż pod sufit... No, tak, Żabka już w wodzie - uśmiechnął się. - I jak?

- Woda nie za zimna, nie za ciepła - mówiła Żabka. - Taka w sam raz do pływania. Ojej, ona jest słodka! Kleofas! Pomyliłeś słoiki!