Znajdujesz się w dziale: Bajki / Do czytania / Lalusie. Opowiadania dla dziewczynek. Rozdział XIII

Lalusie. Opowiadania dla dziewczynek. Rozdział XIII

Od pewnego czasu lalusie kłóciły się ze sobą o drobiazgi, obrażały o byle co. Lalki i Miś Kleofas mieli już tego wszystkiego serdecznie dość.

- Jeśli coś się nie zmieni, to się wyprowadzę - sapał Kleofas i z wściekłością klepał łapką w poduszkę, na której leżał.

- Przejdzie im... - Lalka Julka uśmiechnęła się pocieszająco do niego.

- Ale nigdy się tak nie zachowywały. - Kleofas przyciągnął do siebie kolejną poduszkę i zaczął sobie mościć legowisko. - Zawsze były takie... milusie.

- Przejdzie im - powtórzyła Julka.

Ale już się nie uśmiechnęła, tylko skrzywiła, gdy usłyszała kłótnię laluś, dobiegającą z drugiego pokoju:

- Nic do mnie nie mów!

- A ty na mnie nie patrz!

- Nie rób takich min!

Kleofas westchnął.

- Zaczynam się pakować - wyszeptał teatralnym szeptem. - Gorzej być nie może...

- A ty, Różyczka, jesteś... brzydalka! - wrzasnęła naraz Żabka i przebiegła pędem w kierunku kuchni.

- Jednak może. - Lalka Katarzyna Maria Dwojga Imion była wstrząśnięta. - Co robimy?

- Ja się pakuję, tak jak mówiłem.

- Lalusie! Do mnie! - krzyknęła naraz Julka i podeszła do swojego kuferka. Coś z niego wyjęła. - Proszę, to dla was - powiedziała, gdy Żabka, Pucka, Różyczka i Duża stały obok niej. - Nasionko. Czarodziejskie. Proszę się nim zająć. Bez dyskusji - zarządziła stanowczo.

Lalusie odszukały zakrętkę po butelce, nasypały do niej ziemi, którą wygrzebały z doniczki z paprotką, wsadziły nasionko, podlały je i każda odeszła w swoją stronę.

Przez następne dni w domu panował względny spokój. Lalusie już się nie kłóciły, robiły za to do siebie straszliwe miny, a co jakiś czas któraś z nich biegła do zakrętki, zobaczyć, co się dzieje z czarodziejskim nasionkiem.

I naraz, po tygodniu, z zakrętki wychyliła się wspaniała roślina. Na jej drobniutkich gałązkach tkwiły różne kwiaty.

- O, tam jest róża - powiedziała w zachwycie Różyczka, która przyszła podlać nasionko.

- A tam bratki - jęknęła Duża. Przyszła, bo zawołała ją Różyczka.

- I konwalie - klaskała Zielona. Przyszła, bo zawołała ją Duża.

- I tulipany - westchnęła Pucka. Przyszła, bo zawołała ją Zielona.

Lalusie popatrzyły na siebie z uśmiechem.

- Będzie dobrze - mruknął Kleofas. On, Julia i Lalka Katarzyna Maria Dwojga Imion przyglądali się lalusiom zza sterty poduszek. - Nie wyprowadzam się.

c.d.n.

tekst: Beata Ostrowicka

ilustracje: Iwona Cała